Step in Frankrijk

Het internet maakt de wereld kleiner en brengt de mensen dichter bij elkaar. Dat klinkt misschien wat idealistisch, maar uw redacteur spreekt uit ervaring. Op Step liep hij namelijk een paar keer Pewe - Peter Wendt - tegen het virtuele lijf. Peter en zijn vrouw Monique wonen sinds een half jaar permanent in Frankrijk, in het departement Lot net ten zuiden van de Dordogne.

Nu wilde het toeval dat ik in de laatste twee weken van juni in Pau moest zijn vanwege het EK bridge. "En dan overnacht je bij ons", chatte Peter gastvrij op de Stepbalk, "want tot Pau is het nog maar een paar honderd kilometer." Dat leek me wel wat. De duizend kilometer naar de Lot gingen makkelijk in een dag, waarna het feest begon. Gek genoeg kende ik Peter maar vaag. Het enige dat ik van hem wist is dat hij enthousiast Stepper is en dat hij vroeger lid was van bridgeclub Star in Utrecht.

De ontvangst was grandioos. Mijn gezelschap en ik kregen de beschikking over een mooi maison d’ami met alles erop en eraan. Even later werden we uitgenodigd voor een niet zo eenvoudige, maar zeer voedzame maaltijd. "Ach", zegt Peter opgewekt, "of ik nu twee of vier visjes bak, maakt ook niet uit". Kortom, wij vielen werkelijk met onze neus in de boter, want wat later op de avond volgden wij op een levensgroot beeldscherm de historische EK overwinning van het Nederlands voetbalelftal op Frankrijk. Onnodig te vermelden dat het gastvrije echtpaar ons overlaadde met verrukkelijke drankjes uit de streek. De volgende dag genoten wij van een heerlijk ontbijt op het zonovergoten terras met uitzicht op een uitgestrekt dal. Wat een manier om af te reizen naar een bridgekampioenschap.

Uw verslaggever aan de ontbijttafel met Monique en Peter Wendt
(foto: Elisabeth van Ettinger)

Op Star was een van Peters vaste partners Louk Herber. Louk is een goede speler, die bovendien naam maakt als fotograaf van bridgers en bridgewedstrijden. Zo doet hij werk voor StepBridge, Bridge en IMP. Zijn Stepnaam is uiteraard LoukH. Peter laat een spel zien waarop LoukH handig gebruik maakt van een ietwat slaperige tegenstander.

Onderstaand spel heeft als moeilijkheidsgraad: ***

Ondernemend geboden van Pewe. Dat LoukH een vijfkaart schoppen had, was trouwens mooi meegenomen. Zuid startte ruiten voor boer, heer en aas in oost. De leider speelde schoppen, genomen met het aas. Zuid speelde troef terug voor de boer op tafel. Nu volgden A en H.

Noord troefde en speelde ruiten na voor het tweetje, de zes en troefheer. Louk Herber troefde de derde klaveren in zijn hand, speelde 9 naar de tien (!) en troefde ook de vierde klaveren in zijn hand. Tenslotte stak de leider naar dummy over door H over te nemen met A en
gooide hij op de laatste twee vrije klaveren zijn twee overgebleven ruitenverliezers af. Het resultaat van 4 +1 leverde Pewe en LoukH een sappige negentig procent op.

naschrift

1. Om van heer-negen tegenover aas-boer-tien te beginnen met de negen en dan de tien te leggen is een bekende aanpak om een extra entree te creëren. De ervaren LoukH had onmiddellijk in de gaten dat die speelfiguur hem in feite zijn enige kans bood op elf slagen. Zuid had in dit geval het feestje van de leider kunnen verstoren door de eerste keer de vrouw bij te spelen. In dat geval is de kleur geblokkeerd en komt de leider een entree te kort om later te profiteren van de vrije klaveren.

2. In het eindspel gooide zuid V weg. Die kaart deed er op dat moment niet meer toe, want de leider had al zijn kostbare overslag. Noord, die niet in de gaten had wat er gaande was, vroeg: "Hoe kun je nu die vrouw weggooien?". Vervolgens liep hij, zonder verdere toelichting,
boos van tafel weg, de rest in verbijstering achterlatend. Wat dat betreft - en het kan niet vaak genoeg herhaald - het zo maar weglopen van tafel is laakbaar. De StepKrant adviseert om dergelijk gedrag aan te kaarten bij de Technische Commissie: tc@stepbridge.nl