Hans Kreijns is jeugd nog steeds te vlug af

Op 27 mei 2008 vierde Hans Kreijns zijn tachtigste verjaardag. De levende legende Kreijns valt niet weg te denken uit de geschiedenis van het Nederlandse bridge. Bijna zestig jaar speelt de geboren Rotterdammer nu op het hoogste niveau. Zijn landstitels zijn al lang niet meer op de vingers van een hand te tellen. Zijn bridgeloopbaan is eigenlijk een lange zegereeks.

Hoogtepunten zijn er legio. De immer charmante Kreijns is nog altijd lijstaanvoerder van de Nederlandse Meesterpuntenranglijst aller tijden. In 1980 behaalde Kreijns met het Nederlands open team brons op de Olympiade van Valkenburg. Veertien jaar eerder won Hans Kreijns samen met Bob Slavenburg het wereldkampioenschap bij de open paren in Amsterdam.

  Hans Kreijns speelt met dochter Hanneke
  nog steeds de viertallencompetitie.
  (foto: Elisabeth van Ettinger)

Kreijns speelt nog steeds zeer actief bridge. Hij is lid van sterke clubs in Rotterdam en is ook regelmatig te vinden op StepBridge. Op de internetbridgeclub flonkert de ster van Kreijns nog steeds. Neem dit spel bijvoorbeeld, waarop Kreijns met een bijzonder volgbod zijn tegenstanders ernstig in de problemen bracht.

Onderstaand spel heeft als moeilijkheidsgraad: **

Kreijns is een praktische speler met een broertje dood aan dogma's. Wie zegt immers dat je niet mag volgen op een vierkaart en al helemaal niet op tweehoogte? De meeste leiders mochten 2 spelen, een contract dat er altijd inzit. Door het volgbod op de (mooie) vierkaart ruiten
konden OW meebieden tot op driehoogte. Zuid kon en mocht zich niet uit de bieding laten drukken en bood daarom 3. Het was immers paren.

OW probeerden de leider troefkort te maken door bij iedere gelegenheid ruiten te spelen. Nadat troefaas er uitgejaagd was, kon de leider het toch nog maken, omdat de laatste troef van west met het achtje kon worden opgehaald. De leider was echter in paniek geraakt vanwege het 4-2 zitsel troef bij OW en had niet in de gaten dat troefacht hoog was. Hierdoor ging 3 eentje down en noteerde Kreijns en zijn partner negentig procent.

Het contract kan overigens altijd down als OW na het incasseren van twee keer ruiten naar klaveren switchen. Oost moet dan A een keer ophouden. Daarna heeft de verdediging voldoende communicatie om klaveren door te spelen, waarbij een aftroever in die kleur dreigt. De leider kan dat nog in eerste instantie pareren door in plaats van te beginnen met troef te trekken, eerst drie hoge schoppens te spelen. Op de derde verdwijnt uit zuid een klaveren. West, daarna aan slag met troefaas, speelt echter toch klaveren door voor het aas van oost. Deze speelt de kleur door en dat bezegelt het lot van 3. Troefzeven is dan namelijk gepromoveerd tot downslag.

Onderstaand spel heeft als moeilijkheidsgraad: ***

ErikVe en Spooky behoren beiden tot de jeugdselectie. Op dit spel krijgt het aanstormend talent bridgeles van de oude maestro.

Vier harten is een lastig contract. Als leider verlies je in ieder geval twee klaverenslagen en troefaas. Je zal daarom de schoppens zonder verliezer moeten spelen. Niet makkelijk, want de vrouw zit fout, zoals we met open kaarten kunnen zien.

Tegen de hartenmanche begon noord met het incasseren van zijn twee hoge klaveren. Noord vervolgde met een derde klaverenronde, door zuid voorgetroefd met de boer, overgetroefd door Kreijns met de vrouw. Deze ging door met troefheer, gedoken door noord. Noord nam de volgende harten met het aas en speelde harten terug voor de tien. Zuid had zich inmiddels ontdaan van een ruiten en een schoppen. Nu incasseerde Kreijns eerst zijn laatste troef (op tafel verdween een schoppen) en vervolgens drie hoge ruitens. Op de derde ruiten verdween een schoppen, maar het probleem (slaan of snijden) in die kleur lag er nog steeds. Dit was de positie:

De leider ging rustig door met A en vervolgens ook H, waaronder de vrouw viel, zodat B de tiende slag was. Vier harten contract leverde OW 67,5 procent op, maar waarom sloeg de meester de schoppens in plaats van te snijden? Omdat zuid in dwang zat. Kreijns wist dat de schoppens gingen vallen. Bravo.