Debuut in Deauville door AstridvR

AstridvR is een trouwe Stepspeelster. Deze zomer deed zij voor het eerst mee aan een bridgetoernooi in Frankrijk. Zij viel met haar neus in de boter. Lees haar verslag.

Woensdag 23 juli vertrekt ons clubje richting Deauville. Een belevenis, voor ons de eerste keer. Sinds jaar en dag herbergt deze chique badplaats, gelegen aan de Franse westkust, een 15-daags bridgefestival. Saskia (Oortwijn) en ik werpen ons op de damesparen. We spelen voor het eerst samen, maar druk als wij zijn met andere zaken, doen we de systeembespreking pas tijdens de lunch. En dan is echt bespreken nog te veel gezegd.

Wij melden ons in het casino, de speelgelegenheid. Eenmaal binnen willen we eigenlijk linea recta terug naar het strand. Met driekwart broek, slippers en hemdje vallen wij nog al uit de toon, zeker met al die Chanelpakjes en bling-bling om ons heen. De moed is ons compleet in de schoenen gezakt. We lopen maar even naar buiten met een stel vrienden het grote terras op. Uiteindelijk weet Kees Günter ons toch over te halen te blijven.

Het allereerste spel is een drama. Saskia is dat gewend. Alles waar ze aan begint is een drama (haar woorden). Twaalf tafels later durf ik toch tegen Saskia te zeggen: “Volgens mij gaan we wel redelijk”. En zij: “Wij gaan als een speer.”

We moeten na 24 van de 30 spellen een doordruk van de scorekaart afscheuren. Het voordeel daar van is dat de organisatie onmiddellijk na afloop al een tussenstand kan ophangen. ‘Als een speer’ blijkt bepaald niet gelogen. Met een voorspong van zes procent op nummer twee staan wij bovenaan. Het klamme zweet breekt mij uit, en Saskia wordt nu toch ook wel iets onrustig. Wat gebeurt er in hemelsnaam?

Een fotograaf is druk op zoek naar de dames Oortwijn en Van Reenen. Niemand die hen kent. Uiteindelijk hebben ze ons gevonden. Of wij maar even willen meekomen. “Hoezo?”, vragen wij nog enigszins naïef, “de einduitslag is er toch nog niet?”
“Klopt, maar niemand kan jullie nog inhalen.” Dat blijkt. Wanneer de officiële stand hangt, staan wij eerste met een verschil van bijna drie procent. ’s Avonds lopen wij zo trots als een pauw op onze blote voeten door de stad.

Saskia (l.), de bankdirecteur en Astrid

Twee spellen wil ik u niet onthouden. Allereerst (niveau **):



Tegen mijn 2 begint het tegenspel met A, H en klaveren getroefd. Noord heeft geen makkelijk naspel. Troef door was het beste, maar ze besluit om harten na te spelen, de kleur die haar partner heeft geboden. Niet handig, want ze kon uitrekenen dat A bij mij moet zitten en niet bij haar partner. Ik win de vrouw op tafel, incasseer A (hey, de vrouw valt), A en leg vervolgens H op tafel. Noord laat die kaart terecht houden. Niet dat het helpt, want ik ga door met ruiten naar de vrouw. Noord wint nu wel, incasseert 10, maar moet dan in de dubbelrenonce spelen of de troefsnit cadeau geven. In het eerste geval wordt in oost met de 4 getroefd en in west met de 5. Waarna B eruit wordt gesneden. 2 contract levert ons 93 procent op.

Als het loopt, loopt het en dan is paren een heerlijk spel (niveau *):

Dit hobbelt drie down voor een score van 95 procent.