Het allermooiste spel

Misschien wel het allermooiste spel dat ooit op StepBridge verscheen, deed zich voor in de wedstrijd tussen De Lombard en 't Onstein in het kader van de trainingen van Team Oranje, begin juni 2009. Een waarschuwing vooraf. Het spel is behoorlijk gecompliceerd, echt wat je noemt een puzzel.
Vandaar ook dat het niveau *** is. Zo lag het:

Aan beide tafels begon het bieden met 2SA. Een aantal topparen heeft aan deze opening een nieuwe betekenis toegekend: 5-5 (of mooiere verdeling) in de lage kleuren, 5-10 punten. Laten we eerst eens de gebeurtenissen in de gesloten kamer in ogenschouw nemen. Voor de goede
orde, in een viertallenwedstrijd zijn er altijd twee tafels. Eentje staat in de open kamer en eentje staat in gesloten kamer. Het NZ paar aan de ene tafel vormt een team (een viertal) met het OW paar aan de andere tafel. Aan het eind van de wedstrijd worden spel voor spel de resultaten in beide lijnen vergeleken.

Oké, de gesloten kamer dus. Het 4 bod van Berry Westra was een controle bod (een cuebid). Mogelijk was het nog slem in zijn lijn. Het doublet van Ton Bakkeren met de noordhand was conventioneel. Het verzocht partner NIET met klaveren te starten. Daarna gaf redoublet de eerste controle (aas of renonce) aan in klaveren en was ook 4 een cuebid. Inmiddels was het voor Huub Bertens wel duidelijk waarmee hij tegen het eindcontract van 4 moest uitkomen: met ruiten. Het tegenspel begon met drie keer ruiten. Oost troefde de derde ruiten met de heer en speelde vervolgens een klavertje uit zijn hand. Zuid troefde af, en kreeg uiteindelijk troeftien nog binnen: 4 -1.

Het spel kon echter op spectaculaire wijze worden gemaakt. De leider diende namelijk de derde ruiten niet hoog, maar laag te troeven. Zuid zal wel overtroeven (niet overtroeven helpt hem niet) en speelt bijvoorbeeld H na. De leider neemt het aas en gooit in zijn hand een klaveren weg. Daarna trekt hij de rest van de troeven bij zuid. Vijf slagen voor het einde is dit de positie:

De leider speelt nu troefacht, waarop uit de dummy B verdwijnt. Noord intussen, zit klem. Hij moet zijn klaverenstop afbreken of A afgooien. Deze fraaie dwang doet zich in verschillende varianten voor indien noord in slag drie ruiten doorspeelt.

Kan het spel dan nooit down na de ruitenuitkomst? Toch wel. De oplossing is nog vrij simpel. Noord wint de eerste ruiten en speelt klaveren terug. Zuid troeft, bereikt zijn maat weer in ruiten en krijgt nog een klaverenaftroever.

In de open kamer startte Bauke Muller met H. Bas Drijver won het aas en gooide natuurlijk meteen een van zijn ruitenverliezers af. Niet dat het nu een simpel spelletje was, integendeel. De leider ging van slag met ruiten. Noord won het aas en speelde de kleur door, laag getroefd in oost. Drijver, die door de 2SA opening wist dat de klavers extreem slecht zaten, speelde een kleine klaveren uit de hand. Zuid liet zich niet verleiden in de lucht te troeven, maar ontdeed zich van een harten. De leider won op tafel, troefde een harten in de hand en speelde weer klaveren op. Zuid begreep dat hij niet kon blijven wachten en troefde nu wel af. De leider nam het troefnaspel met het aas en haalde op een na alle troeven op van zuid. Vier slagen voor het einde was dit de positie:

Drijver speelde nu ook troefheer uit, waarop op tafel een harten verdween. Noord, die V moest vasthouden, gooide een klaveren af. De leider stak over met V en bracht noord aan slag in ruiten. Noord was gedwongen in de allerlaatste slag een klaveren te brengen aan oost.
Het kunststukje dat Bas Drijver volbracht staat in de bridgetheorie bekend als een 'Stepping Stone-squeeze'.

In het vierkaartseindspel kon op de laatste troef een harten, in plaats van een ruiten weggegooid worden van tafel. Ook dan is het gemaakt. De leider steekt over met V en speelt harten. De boer of de negen wordt dan de tiende slag.

Bas Drijver op weg naar Europees goud
in Sanremo
(foto: Elisabeth van Ettinger)

Een schitterend spel met veel bied- en speltechnische kanten. De eerlijkheid gebiedt te zeggen dat de redactie zich bij de analyse wist gesteund door het programma DeepFinesse, een gebruikersvriendelijke 'double-dummy analyser'.